Jako główny moment patogenetyczny, V o l h a r d wysuwa skurcz tętniczek całego organizmu, spowodowany uczuleniem przez produkty rozpadu białka. Na terenie nerek skurcz ten obejmuje tętniczki przed kłębkowe (vasa afferentia), co wywołuje niedokrwienie kłębków i pociąga za sobą wszystkie zmiany, spostrzegajne w obrazie anatomicznym. Skurcz letniczek całego ustroju tłumaczy szereg objawów, obser-: wowanych w ostrem zapaleniu nerek, jak nadciśnienie krwi, neuroretinitis, bladość skóry. Jednak pogląd ten nie ma wielu zwolenników, zwłaszcza wśród anatomo-patologów. Inni zgadzają się z tern, że czynnik powodujący ostre zapalenie nerek atakuje drobne naczynia całego ustroju, ale sądzą, że występuje tu metylko nadmierna ich kurczliwość, lecz i stan zapalny ze wzmożoną przepuszczalnością (capillaritis). Oba te poglądy walczą ze sobą o pierwszeństwo, niema jednak pewnych danych, któreby rozstrzygały na korzyść jednego lub drugiego. Zresztą żaden z nich nie tłumaczy istoty ostrego zapalenia nerek. Więcej światła na patogenezę zapalenia kłębków nerkowych rzuca pogląd, że schorzenie to stanowi odczyn alergiczny, występujący w prze* biegu procesu odpornościowego. Przemawia za tern fakt, że zapalenie nerek zwykle występuje po pewnym czasie trwania podstawowego zakażenia, np. w 3-im tygodniu płonicy lub w anginie po cofnięciu się obja-wów miejscowych w gardle. Odczyn ten nie ogranicza się jedynie do naczyń krwionośnych nerek, lecz obejmuje tętniczki i naczynia włosowate całego ustroją, Alergiczna reakcja w postaci skurczów naczyniowych i zastojów powoduje powstawanie zmian zapalnych i zwyrodnieniowych. Ognisko jest odległe od nerek; w nerkach, ani w moczu nie stwierdza się drobnoustrojów, siedliskiem których jest zakaźne ognisko. Niekiedy usunięcie chirurgiczne ogniska daje wyleczenie zapalenia nerek. Nasuwa się analogja do ostrego zapalenia stawów, również uważanego za odczyn alergiczny po infekcjach ogniskowych. W zależności od występowania tych lub innych objawów, obserwujemy różne typy ostrego zapalenia nerek, mające odmienny przebieg kliniczny, dające różne rokowanie i wymagające innego leczenia. Na całokształt obrazu klinicznego wybitnie wpływa udział kanalików nerkowych w.procesie chorobowym (t. zw. postać mieszana); moment nerczycowy wpływa głównie na stopień białkomoczu i rozległość obrzęków; we krwi wywołuje zmiany, obserwowane zwykle w nerczycach, mianowicie hipo-protdnemję, odwrócenie stosunku albumin do globulin, nadmiar cholesteryny.

Menu

Maszyny rolnicze regały

Układ krwionośny człowieka – układ, w którym krew krąży w systemie naczyń krwionośnych.

Układ krwionośny człowieka (łac. sistema sanguiferum hominis) | krew (łac. sanguis) | serce (łac. cor).

Układ krążenia wraz z układem limfatycznym tworzą układ krążenia (łac. sistema circulatorium).

Krew wypływa z serca tętnicami, a wraca żyłami. Im dalej od serca tym ciśnienie krwi jest mniejsze.